![]() |
|
Guusje Nederhorst overleden [29-1-2004] Kane ~ Dreamer Woensdag was de dag dat Nederhorst 35 jaar zou zijn geworden. De actrice overleed afgelopen donderdag aan de gevolgen van kanker. Het liedje is een dag later door Dinand opgenomen. De opbrengst van 'Dreamer' gaat naar het Koningin Wilhelmina Fonds voor de Nederlandse Kankerbestrijding (KWF Kankerbestrijding). Volgende week ligt de single in de winkels, zo meldde een woordvoerder van platenmaatschappij BMG woensdag. Het KWF Kankerbestrijding zei in reactie ontroerd te zijn met het initiatief van Woesthoff. Samen met haar GTST-collega's Katja Schuurman en Babette van Veen bestormt ze, als gevolg van een uit de hand gelopen grap, als het trio Linda, Roos en Jessica de hitlijsten met de liedjes Ademnood en Alles of niets. Optredens door heel het land zijn daarvan het gevolg.In 2000 verdwijnt ze uit de langlopende tv-serie, als ze voor het altaar tijdens haar 'soap-huwelijk' in elkaar zakt. ,,Het moest een schok worden. met een dreun wilde ik verdwijnen'', verklaart ze later. Haar overlijden gisteren, op 34-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker, is voor de buitenwereld net zo'n schok. Pas sinds 21 januari was bekend dat Nederhorst aan kanker leed. Manager Edwin Jansen meldde nog dat 'Guusje is behandeld en herstellende'. Ze overlijdt thuis, in Scheveningen, zes dagen voor haar 35ste verjaardag. Ze laat een man, zanger Dinand Woesthoff van de band Kane, en zoontje Dean Maddy achter.
Jij bent de liefde van mijn leven. Vanochtend is Guusje Woesthoff, trotse moeder van Dean Maddy Woesthoff, mijn lieve, allerliefste vrouw, thuis in Scheveningen, overleden. Guusje Nederhorst wordt nationaal bekend als ze in 1991 als Roos de Jager haar intrede maakt in Nederlands eerste soap: Goede Tijden Slechte Tijden. Negen jaar speelt ze de rol, waarin ze specialiste in opleiding is, tweemaal een echtgenoot verliest (Arnie en Arthur), bedrogen wordt, uit liefdesverdriet abortus laat plegen en aan boulimia lijdt. Het laatste op haar eigen verzoek: ,,Ik wilde het taboe rond eetstoornissen in de huiskamers bespreekbaar maken.'' Op 1 december 2000, de 2000ste aflevering van GTST, vindt Nederhorst het genoeg geweest. Drie jaar eerder zegt ze in deze krant: ,,Ik vind mijn bestaan als niet bovenmatig getalenteerde actrice vaak zo leeg. Uiteraard zitten er heel waardevolle momenten tussen, maar als ik morgen sterf, blijf ik in de herinnering van velen slechts achter als dat soap-mens.'' Maar Nederhorst is geen typisch 'soap-mens'. Nuchter, niet onder de indruk van sterrenstatus, de magie van de schijnwerpers of de verlokkingen van massa's fans. Relativerend vaak ('Ik haat artiesten die de artiest uithangen'), somber soms ('Ik heb altijd te hoge verwachtingen van het leven') en altijd met gevoel voor realisme en zelfspot ('Ik heb geen enkele illusie over de bijdrage van Linda, Roos en Jessica aan de Nederlandse cultuurgeschiedenis'). Als een 'tutje' wordt ze soms bestempeld, omdat Guusje Nederhorst ook in het echt wel wat wegheeft van haar alter ego Roos Alberts: het nette hockeymeisje; knap maar niet sexy, vrolijk maar nooit ondeugend, blond maar geen prototype van een babe. Ook in werkelijkheid lijkt de in Amsterdam geboren Nederhorst voorbestemd voor een keurig bestaan. Tot ze in oktober 1991 wordt aangenomen bij de toneelschool in Utrecht en op precies dezelfde dag een rol in GTST aangeboden krijgt. Het gewone Amsterdamse meisje kiest voor het laatste en wordt een ster, vaak tegen wil en dank. Desondanks wordt haar bekendheid alleen maar groter. Vooral als Nederhorst, bij wijze van uit de hand gelopen grap ter ere van de 1000ste aflevering van GTST, met collega's Katja Schuurman en Babette van Veen een liedje opneemt, alias het trio Linda, Roos en Jessica. Ademnood komt prompt op nummer 1 in de hitlijsten, waar het door Fluitsma en Van Tijn geschreven nummer het acht weken volhoudt. Ook de opvolger, Alles of Niets, wordt een megahit. De drie gelegenheidszangeressen krijgen een gouden plaat en treden elk weekend zo'n zes keer op, van Purmerend tot Heerlen. Het is Guusje Nederhorst die de gekte als eerste zat is. In 1997, een jaar na de verrijzenis van Linda, Roos en Jessica, zegt ze in deze krant over hun vooral door jonge, uitzinnige fans gedomineerde publiek: ,,Ik heb geen macht over die hysterische mensen, ze hebben macht over mij. De massa kan je maken en breken.'' Bovendien realiseert ze zich, wederom met het haar zo typerende besef van haar eigen beperkingen: ,,Ik ben geen bühnebeest. En ik ben ook geen acteur in hart en nieren. Toen ik dat eenmaal doorhad, dacht ik: wegwezen.'' Op 1 augustus 1998 gaat de vrouwelijke hitmachine uit elkaar. Twee jaar en vier maanden later is Nederhorst ook GTST zat. Haar verscheiden in de serie is dramatisch (ze zakt voor het altaar, naast haar aanstaande echtgenoot 'dokter Gijs', in elkaar), iets waar ze zelf voor koos: ,,Ik dacht: ik wil een heel dramatisch einde beleven in GTST. Het moest een schok worden, met een dreun wilde ik verdwijnen.'' Eind jaren 90 wordt ze, kort na haar scheiding van advocaat Sander Dikhoff, gesignaleerd met Dinand Woesthoff, de ruige zanger van Kane. Het buurmeisje met de rocker. Na twee miskramen krijgen ze op 29 juni 2003 - een dag na de triomfconcerten van Kane in de Arena - een zoon, Dean Maddy. Een naam met een betekenis. Woesthoffs ex-vriendin en 'soulmate' Maddy is begin dat jaar overleden, aan kanker. In deze krant zegt hij juni 2003: ,,Maddy. Het wordt in elk geval de tweede naam van ons kind, óók als het een jongen wordt.'' Na de geboorte van haar zoon begint Nederhorst aan een kinderboek en een cd met slaapliedjes voor baby's en peuters. Op 17 september trouwen de twee in Las Vegas, ver weg van de camera's. Slechts vier maanden later, op 21 januari 2004, komen de eerste berichten over de ziekte van Nederhorst naar buiten. Ze heeft kanker. In welke vorm, dat wil niemand kwijt. 'Guusje is behandeld en herstellende', meldt manager Edwin Jansen. Maar de kanker blijkt agressiever dan de buitenwereld weet. [lees andere artikelen] |
|