Vanmiddag waren we naar de tentoonstelling over Mucha in de Kunsthal in Rotterdam. Vanaf station Rotterdam is het ongeveer 20 minuten lopen, het zonnetje scheen, op het station was een gratis kaartje met een route dus dat ging allemaal goed.

Minpunten: op het station mag je niet zitten of liggen op de uitbouwen van het stationsgebouw (artikel blah APV) maar de 4 politieagenten die toch best dicht in de buurt stonden zeiden er niks van. In een parkje stonden 2 rugzakken onbeheerd. In een tijd van bommel-dingen best wel eng. De eigenaar (?) schuifelde tussen de struiken op zoek naar iets onbekends. Vreemd.

De tentoonstelling was interessant. De bekende afbeeldingen van Mucha, in het echt twee meter hoog. Alphonse Mucha werd geboren in 1860 te Moravië (huidige Tsjechië) en is onlosmakelijk verbonden met de Jugendstil, aanvankelijk ‘le style Mucha’ genoemd. Als geen ander wist hij de Slavische ziel met een licht melancholische inslag weer te geven. In 1887 vertrok Mucha naar het broeinest van de kunst: Parijs. Zijn eerste affiche in 1894 voor het toneelstuk Gismonde, met de Franse actrice Sarah Bernhardt in de hoofdrol, maakte Mucha in één klap beroemd. Sarah Bernhardt was de ster van het Parijse theater, Mucha werd de ster van de Jugendstil. De actrice en de kunstenaar gingen een zes jaar durende samenwerking aan met vruchtbare resultaten. Mucha ontwierp naast affiches ook decors, kostuums en juwelen voor de diva. Heel Parijs was overweldigd door zijn werken en de affiches werden zelfs van de straat geroofd. De sierlijke lijnen, frisse pastelkleuren en weelderige motieven in zijn illustraties van sensuele vrouwen, werden de iconen van het fin de siècle.

Daarna een bezoekje gebracht aan de tentoonstelling over architectuur 'Content'. Zelfs het simpelste blokje piepschuim was met een alarmstickertje beveiligd. In sommige modellen zaten honderden poppetjes. Best geinig

Ter afsluiting van deze middag verzorgden Siham en Nazenda met respectievelijk ordernummer 70 en 77 (Wij hebben telkens € 0.95 bespaard) onze Whopper.

In de trein werden we welkom geheten door een dakloze die 50 cent nodig had, maar midden in zijn verhaal om onbekende reden plotseling vertrok. Pffff die zwervers van tegenwoordig. Doe mij dan liever 'De Fruitbox'.